Visie op lesgeven (Nederlandse tekst)

For English here

AMPA - SAXOPHONE TIES MELLEMA

VISIE OP LESGEVEN - ALGEMEEN

De basis van mijn manier van lesgeven aan AMPA is gericht op het zoeken naar de eigenheid van iedere individuele student. Elke musicus heeft zijn persoonlijke manier om zich in muziek uit te drukken. Het is mijn taak als docent om de omstandigheden zo te maken dat dit zo vrij mogelijk kan gebeuren. Ik zal je helpen om de muziekkunstenaar in jezelf te ontwikkelen!

LESGEVEN AAN AMPA
Ik geef les aan de Academy of Music and Performing Arts Tilburg. AMPA onderscheidt zich van de andere conservatoria in Nederland door zich, naast een hoogstaande artistieke kwaliteit, te richten op de volgende zes key-skills:

Ensemble
Zelfmanagement
Interdisciplinariteit
Praktijkgericht onderzoek
Collectief ondernemerschap
Internationale verbondenheid

Deze key-skills vind je terug in de manier waarop ik lesgeef.

A. Ambacht – hoogstaande artistieke kwaliteit

1. TechniekEen goede techniek is essentieel om als musicus te kunnen functioneren. Musiceren is een ambacht, net als meubelmaken. En dat ambacht moet je leren. Techniek moet je namelijk niet in de weg zitten als je alleen of met anderen muziek maakt.
Daarom krijg je in het eerste jaar veel études en toonladders te studeren. Deze toonladders behandelen in de basis al het materiaal voor je toekomstige repertoire. Ik gebruik in het eerste jaar de étudeboeken van Klosé. De toonladders beginnen bij Bes en zijn parallel, g mineur. De toonladders worden in secundes en tertsen gestudeerd, de drieklanken worden kort en lang gebroken.
In het tweede jaar ga je verder met Études d’après Terschack & Berbiguier. Je herhaalt indien nodig de toonladders en gaat verder met de chromatische toonladder. Die studeer je in kleine secundes, grote secundes (moelijk!), kleine tertsen, etc., tot en met het octaaf.
In het derde en vierde jaar ga je verder met de Ferling études & 'Messiaen' études van Guy Lacour. Dit zijn études waarbij de speler geen houvast meer heeft aan een tooncentrum zodat je je alleen nog maar kan vasthouden aan de lijn. Ook rond deze periode gaan we de prachtige concertante études van Karg-Elert studeren en gaan we op zoek naar études die jij op dat moment nodig hebt. Zo heeft Christian Lauba een aantal avant-gardistische études waarbij je circular breathing, multiphonics, slap tongue, en zo verder kan studeren.

2. Embouchure
Mijn visie op embouchure is erg eenvoudig: ontspanning, waarbij slechts enkele spieren gebruikt worden om ervoor te zorgen dat de lucht het mondstuk in gaat. De meeste studenten doen namelijk teveel!
page1image5771328page1image5773616page1image5774032
page1image2996592
Met de Ferling études wordt in de praktijk meestal te vroeg begonnen. Deze études komen bovendien altijd in paren: een langzame en een snelle. De snelle worden vaak overgeslagen. Maar juist de combinatie van de twee maakt dit étudeboek zo goed. De langzame études trainen onder meer het spelen van lange lijnen op een vrije manier, naast natuurlijk het spelen van sostenuto en egaliteit; de snelle zijn bijzonder virtuoos en hebben elk hun eigen specifieke moeilijkheid.
De mondhoeken gaan naar voren, de onderkaak naar onderen en de onderlip vult de ruimte tussen het riet en de tanden. De achterkant van de tong is hoog en bevindt zich tussen de kiezen. Het is net als met fluiten, daarbij gebruik je de tong om te intoneren. Zo werkt het ook op saxofoon.

page1image2995808
3. Repertoire – techniek & voordracht / solo & ensemble
Naast techniekstukken zullen we ook voordrachtstukken spelen die afgestemd zijn op waar jij op dat moment het meeste aan hebt. Voorbeelden zijn: Aria van Bozza, Fantasie-Impromptu van Jolivet, Historiesvan Ibert en La Malinconia van Badings.
Ik ben van mening dat je op zijn minst alle ‘reguliere’ stijlen binnen de saxofoonwereld geprobeerd moet hebben. Op deze manier word je qua techniek, smaak en mogelijkheden breed opgeleid. Hoe verder je komt in je studie, hoe meer je je eigen smaak en artistieke voorkeur zal ontwikkelen. We gaan dezepraktijkgerichte zoektocht samen aan. En natuurlijk gaan we veel nadenken over hoe je je artistieke voorkeuren op (inter-)nationale podia kwijt kan.
We gaan ook het ensemblerepertoire verkennen. Er is veel repertoire voor saxofoonkwartet, maar ook voor diverse andere combinaties met strijkers, andere blazers, piano en slagwerk. AMPA biedt uitgebreide mogelijkheden voor ensemble aan.

B. Masterclasses & Projecten

1. MasterclassesMijn collega, Andreas van Zoelen en ik proberen de masterclasses zo breed mogelijk aan te bieden. We sluiten geen stijlen uit, maar naast saxofonisten worden ook experts op andere instrumenten uitgenodigd. Er is overal wat te halen!

2. Projecten
Ook in projecten werken we zo veel mogelijk samen met andere instrumenten, maar er wordt vanuit AMPA ook gestimuleerd om met andere kunstdisciplines samen te werken. We kunnen enorm veel van elkaar leren, bijvoorbeeld van de manier waarop dansers bewegen, of blazers ademhalen. Zo leer je op een heel veelzijdige manier muziek te maken kan jouw muzikaliteit op allerlei manieren worden ingezet in een breed interdisciplinair werkveld.

C. Zelfstandigheid - zelfmanagementEen van de belangrijkste dingen die ik je wil meegeven is zelfwerkzaamheid en zelfstandigheid. Ik wil namelijk dat je na je studie op eigen benen kunt staan en sterk genoeg in je schoenen staat om een eigen artistieke en praktische lijn te bepalen. Die lijn begint al tijdens je studietijd.
Mijn stijl van lesgeven kan soms lastig zijn omdat ik een grote zelfstandigheid van je eis. Ik wil al snel dat je zelf beslissingen gaat nemen. We werken onder meer aan het maken van repetitie- en studeerschema’s, en kijken na elke week hoe het studeren en repeteren is gegaan en hoe het (nóg) beter kan. De motivatie hiervoor moet vanuit jezelf komen. Ik ben je coach die probeert het maximale uit jezelf te halen.
Zo kun je bijvoorbeeld een periode naar het buitenland in het kader van Eramus-uitwisseling.

D. Eindexamen
Het eindexamen bestaat uit twee delen: je speelt halverwege je laatste studiejaar een recital waarin je laat horen hoe je je de afgelopen jaren op je instrument technisch en muzikaal hebt ontwikkeld. Je geeft een visitekaartje af van jouw technische en muzikale mogelijkheden en voorkeuren. Daarnaast werk je in de tweede helft van het vierde studiejaar aan een geheel eigen interdisciplinaire productie. Gedurende je studie ben je namelijk intensief geconfronteerd met andere muzikale genres en kunstdisciplines. In de productie staat ‘samenspel’ dus centraal; samenspel met andere musici, maar vooral ook met andere kunstenaars.

I just had an unexpected passionate conversation about classical music

I never published this blog, which I wrote during my stem cell therapy. I was uncertain about it. But reading it again I think I actually wrote a good piece. Here it is:
________________________________________________
I just had an unexpected passionate and coherent conversation about classical music with one of my nurses in the hospital where I am residing while my resistance is too low to be outside due to my stem cell transplant.

It all began two months ago. I realized that there is so much lying going on in classical music. A lot of times it's too much about persons, about personalities, anything, but not about the music itself. I got cynical. I wanted to get out of the music world. I didn't want to join in anymore. Maybe do a different study and find a different profession. This lasted a week. The realization that I could just stop and do something else set me free and made me not think about it anymore.

But this period left something in me. Something I hope to be able to use when I come back again in 2018. I am not sure how yet. But I know my vision on music has broadened yet again.

The nurse came in and asked me why I wasn't watching Maestro, a popular television in which famous Dutch people try to conduct a professional orchestra, judged by three musical experts. With sometimes hilarious results and sometimes touching beautiful moments where you would least expect them.

But the thing is. I don't watch it, I zapp by it, and go on. This program has an obvious good side. It invites people to find out about classical music, music that they might not know and broaden their horizon. But t's really not about the music. It's entertainment with the goal to get people to listen to a seemingly dying art form. And that's fine. But I need music. The aficionado maestros study their music with a conducting teacher (the magnificent Bas Pollard! Someone that is 200% about music!) and perform their theater show for the jury and the orchestra. The jury gives them marks based on how well they lead the orchestra. And some people are remarkably musical, I have to admit!

But is this it? Is this classical music? At least 100 year old music performed in clothing that is the same age with an orchestra. No, of course not. I am a 'classical' musician as well. I largely gave up performing in orchestras when I was asked one time to play 'less musical' to not stick out so much.

Classical music is so much more. It is 500 years of music history. And it consists of so much more than just orchestras, operas and old (genius) composers. 5 years ago I started a Twitter thing to find a different name for classical music. Like Floris Kortie last week in Podium Witteman I think the term is not good enough. It refers to old music, a stuffy, boring, and old-fashioned scene. But in the end I couldn't find a new term. I think it's best to refer to music in general. Now that I think about it. Maybe classical music should just die, finally! And then incorporate it in the music world as a whole. Could you imagine? Stages where one evening the popular rockband De Staat performs, the next night a saxophone orchestra plays Bach and the following week there's a Beethoven Festival. Wouldn't that be fantastic? No more labels. Just music.

Don't get me wrong. Classical music as entertainment is fine. Of course. I read Dan Brown. Good books, easy reading, short chapters. But I also read Reve and Grunberg. There are also radio and tv shows that focus mostly on substance. But it's less likely that these shows will have a substantial audience.

And that is for the most part because of education. When I brought my kids to school for the first time, the principal thought it was a good thing when he told us that their education focusses on social skills, mathematics and language. And of course these are important things, but there's so much more. When I was in school we got very thorough literature education. Now I know why Dan brown is entertainment (and it is excellent entertainment!) and why Reve is true literature.

But we never learned this with music. When is music entertainment, and when is it 'art music'....?

Dangerous things to ask, especially in these days. In a time when low art becomes high art and the other way around. And that's all fine. But there is music that is just music, honest music.

My lessons with Arno Bornkamp

I studied with Arno Bornkamp. To this day I think he is one of the best saxophonists out there. He is always spot on. So much drive and passion. He keeps going with more youthful enthusiasm than many 20 year olds. 

These are five things I learned from him:

1) Play sustained.

Arno most important lesson is to always connect the notes. To always let the air be the basis of your phrases and to not let the fingers determine the direction of the phrase. 

2) Always play a tune. 

Arno taught me always find a tune in everything I play. Even in the most avant-garde pieces. I always needed to play towards a certain note, even is there was no tonality to help me point out the obvious.

3) Play in tune.

Always take care of intonation. And correct with embouchure, but if it's too much, correct with fingering. There are saxophonists who are against this way of correcting and say you should correct only with embouchure. Arno taught me to use every means necessary to play in tune.

4) Eliminate technical problems.

To be truly free one should eliminate technical problems. Firstly by studying exudes and scales. The first year in the conservatoryI almost only studied technique to take away as many technical barriers as possible. The technique that is left one can solve by finding musical solutions to technical problems.

5) Colours

Arno taught me to look for colours, by using vibrato and changing the sound by using the cavities in the throat and chest. He also taught me that my basic saxophone sound is not that important. What is most important is what I do with it.

Studeren aan het Fontys Conservatorium bij Ties Mellema

De basis van mijn manier van lesgeven aan het conservatorium is dat ik er achter probeer te komen wat de eigenheid van elke leerling is. Elke muzikant heeft zijn persoonlijke manier om dingen te uit te drukken. Het is mijn taak om de omstandigheden zo te maken dat dit zo vrij mogelijk kan. 

Je hebt ervoor gekozen een artiest, een muzikant te worden. Een moedige keuze. Ik zal je helpen die artiest in jou te ontwikkelen. 

Daar zijn een paar dingen voor nodig:

-Een goede techniek:

Muziekmaken is een ambacht, net als meubelmaken. En dat ambacht moet je leren. Techniek moet je niet in de weg zitten. Alle kanalen moeten open staan om de muziek er uit te laten komen.

In het eerste jaar krijg je veel études en toonladders te studeren. Deze toonladders behandelen in de basis al het materiaal voor je toekomstige repertoire, zoals Ibert, Denison, Creston, Lauba, etcetera.

De étude boeken in het eerste jaar zijn van Henri Klosé: Études Chantants, Études Journaliers, Études Journaliers, Études de Mécanisme, Études de Genre et de Mécanisme en Methode Complète. De toonladders beginnen bij Bes en zijn parallel, g mineur. De toonladders worden in secundes en tertsen gestudeerd, de drieklanken worden kort en lang gebroken.

In het tweede jaar maakt je de études en toonladders die zijn blijven liggen in het eerste jaar af. Daarna ga je verder met Études d’après Terschack en Berbiguier. Je herhaalt indien nodig de toonladders en gaat verder met de chromatische toonladder. Die studeer je in kleine sekundes, grote sekundes (moelijk!), kleine tertsen, etcetera, tot en met het octaaf.

In het derde en vierde jaar ga je verder met de Ferling études en de 'Messiaen' études van Guy Lacour. Dit zijn études waarbij de speler geen houvast meer heeft aan een toonscentrum zodat je je alleen nog maar kan vasthouden aan de lijn. 

Met de Ferling études wordt in de praktijk meestal te vroeg begonnen. Deze études komen altijd in paren: een langzame en een snelle. De snelle worden ook vaak overgeslagen. Maar juist de combinatie van de twee maakt dit étudeboek zo goed. De langzame trainen o.a. het spelen van lange lijnen op een vrije manier, naast natuurlijk het spelen van sostenuto en egaliteit; de snelle zijn bijzonder virtuoos en hebben elk hun eigen specifieke moeilijkheid. Ook in deze tijd gaan we de prachtige concertante études van Karg-Elert studeren.

Na de reguliere toonladders ga je verder met de chromatische toonladder, in kleine sekundes, sekundes, kleine tertsen, tertsen, kwarten, etcetera. Hier ben je meestal wel even mee bezig.

Als je hierna nog meer wilt doen gaan we op zoek naar de études die jij op dat moment nodig hebt. Zo heeft Christian Lauba een aantal avant-gardistische études waarbij je circular breathing, multiphonics, slap tongue, en zo verder kan studeren.

-Een ontspannen embouchure:

Er is veel informatie te vinden op het internet over embouchure. Mijn visie op embouchure is erg eenvoudig: ontspanning, waarbij slechts enkele spieren gebruikt worden om ervoor te zorgen dat de lucht het mondstuk in gaat. De mondhoeken gaan naar voren, de onderkaak naar onderen en de onderlip vult de ruimte tussen het riet en de tanden. De achterkant van de tong is hoog en bevindt zich tussen de kiezen. Het is net als met fluiten, daarbij gebruik je de tong om te intoneren. Zo werkt het ook op saxofoon.

Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. De meeste studenten die beginnen op het conservatorium doen veel te veel. Ze knijpen meestal tegen het riet aan, terwijl het riet vrij moet zijn om te trillen. Op die manier is het het makkelijkst om het geluid te krijgen wat tussen je oren zit.

Ook de keuze van het materiaal doet ter zake. Er zijn mondstukken die een mooi geluid produceren maar die erg moeilijk te bespelen zijn. Ik ben er persoonlijk achter gekomen dat de combi van een makkelijke set-up (de keuze van saxofoon, nek, mondstuk en riet) die goed klinkt het beste is. Maar dat kan voor iedereen verschillen. Daar gaan we tijdens je studie achter komen.

-Het vinden van geschikt repertoire:

In het eerste jaar is het meeste repertoire techniek, études en toonladders. In dit jaar wordt de basis gelegd voor de verdere studie. In veel opzichten is dit het belangrijkste jaar. Hier worden alle obstakels weggewerkt en alles aangeleerd wat er nodig is om het moeilijkste repertoire te spelen, in de basis! In het eerste jaar wordt er ook concertant repertoire gespeeld. We zullen dan de stukken kiezen waar je het meest aan hebt op dat moment. In de praktijk komt dat vaak neer op stukken als de Aria van Bozza, Fantasie-Impromptu van Jolivet, Histories van Ibert en La Malinconia van Badings.

Mijn filosofie is dat iedereen op zijn minst de ‘reguliere’ stijlen binnen de saxofoonwereld geprobeerd moet hebben. Alleen omdat het repertoire van de saxofoon relatief beperkt is en een student zoveel mogelijk stijlen moet kennen, zodat hij later geen werk hoeft af te wijzen.

Hoe verder je komt in je studie, hoe meer je je eigen smaak zal ontwikkelen. Aan het eind van het traject zullen we niet alleen een technische basis hebben voor de rest van je carrière, maar ook een artistieke.

-Kennis van het repertoire:

Een gedegen kennis van al het repertoire dat er bestaat voor saxofoon is absoluut nodig om je te ontwikkelen tot een eigen musicus. Ondanks het feit dat het repertoire voor de saxofoon relatief minder groot is dan voor bijvoorbeeld voor viool (al was het alleen maar omdat de saxofoon pas bestaat sinds het midden van de 19e eeuw), is er heel veel repertoire voor de saxofoon geschreven, en liggen er nog steeds ontelbare kansen voor bewerkingen. De saxofoon biedt bij uitstek de kans voor musici om buiten de gebaande paden van de klassieke muziek te gaan kijken.

-Eindexamen:

Aan het einde van de studie zal je een eindconcert geven. Dit is altijd een groot feest. Je presenteert hier wat je hebt geleerd de afgelopen jaren. Het presenteren van een goede en zo probleemloos mogelijke techniek is belangrijk, maar je moet ook laten zien waar je je de komende jaren mee gaat bezig houden in artistiek opzicht, welk repertoire je de moeite waard vindt en welke kant je op gaat in het algemeen. En als het heel goed gaat kan je misschien wel een masters opleiding gaan studeren.

-Zelfwerkzaamheid:

Een van de belangrijkste dingen die ik je wil meegeven is zelfwerkzaamheid en zelfstandigheid in het algemeen. Ik wil dat je na je studie op eigen voeten kan staan en sterk genoeg in je schoenen staat om een eigen artistieke en praktische lijn te bepalen. Het liefst begint die lijn al tijdens je conservatoriumtijd. Mijn stijl van lesgeven kan soms lastig zijn omdat ik veel dingen van je vraag zelf te bedenken en ze je niet voorkauw. Ik wil al snel dat je zelf beslissingen gaat nemen.

-De stimulans komt nu uit je zelf:

Het verschil met de muziekschool is dat de motivatie nu vooral vanuit jezelf moet komen. Ik ben je coach. Ik vertel wat er beter kan en wat er goed gaat. Muziek kan altijd beter, en we zullen ons uiterste best gaan doen om er het maximale uit te krijgen.

-Masterclasses en speciale projecten:

Op het Fontys Conservatorium streven mijn collega en ik er naar twee masterclasses te organiseren: Eentje van een saxofonist, en de andere door een muzikant die geen saxofonist is, zoals een traverso-speler, pianist, zanger, jazz-bassist, noem maar op. Dit is één van de dingen die de saxofoonklas van Fontys onderscheidt van andere conservatoria. Het vizier op het Fontys Conservatorium staat wagenwijd open voor vele invloeden van buiten de saxofoon. Ook wordt er bijvoorbeeld steunvak lichte muziek saxofoon aangeboden. Dit kan goed zijn voor de flexibiliteit, maar ook omdat er vaak in de praktijk wordt gevraagd naar saxofonisten die klassiek én lichte muziek kunnen spelen.

De masterclasses door saxofonisten op het conservatorium zijn zo breed als maar kan zijn en sluit geen enkele stijl van spelen uit. De filosofie van de saxofoonklas van het Fontys Conservatorium is dat er overal wat te halen is.

Voorspeelmiddagen en groepslessen:

Elk jaar streven we naar vier voorspeelmiddagen en vier groepslessen. Tijdens deze lessen speelt iedereen solostukken, kamermuziek en stukken met pianobegeleiding van Martien Maas, de co-repetitor van de saxofoonklas. Iedereen in de bachelor-opleiding heeft ook les van Martien Maas. Deze lessen vinden plaats op afspraak. De lessen met de co-repetitor zijn van essentieel belang voor de opleiding. Hier maak je kennis met het repertoire, de pianopartijen, en leer je samenspelen en stemmen met een piano. De groepslessen en studentenconcerten worden over het algemeen gezien als behoorlijk spannende lessen, omdat de studenten voor elkaar voorspelen.

-Elk half jaar herbezinning:

Bij elk tentamen in de bachelor moet de student aan de hand van een eenvoudig vragenformulier, opschrijven wat zijn korte en lange termijn plannen zijn in artistiek, technisch en productioneel opzicht. Deze plannen zullen worden besproken tijdens de les.

Je bent een artiest, niets is veranderlijker als een kunstenaar. We gaan kijken hoe je verandert en waar je interesses en talenten liggen.

Advice for young music professionals and conservatory students

I would have never written a blog with this title before I got cancer. But now I feel I have some things I want to share. I had time to think. About myself, music, life....

1) Do what you like.

Sounds obvious, right? But for me it was hard to even find out what I like and how to choose. It still is. Right now I feel I do not want to go back to the way I lived my life. This may sound dramatic, but the changes can be little. Hardly noticeable even for someone who is not me. I recently read an article online that said that busy people are people who cannot choose. And I think that's true for a lot of people. I do so much different stuff, I was always behind with administration, studying, contacting people. It's very frustrating.

The first thing you have to do is find out what you want to do, what you like to do. And that's not so easy. Especially as a classical musician. We have all of this tradition, composers, musicians, recordings, concert etiquette. A lot of people choose something they go for because people before them did it successfully. Or play music because it is great music. Sounds like a good reason? It's not! There's so much great music out there, but you have to find music that awakens passion in you. And it might not be Bach, and that's ok. You can listen to Bach, but you don't have to play it because he or she did it and recorded it and it became a huge success. Horowitz is great, the Royal Concertgebouw is as well, but it's not the basis of music, it's a road you can go, but you don't have to.

As a saxophonist I wanted to make my life work out of playing the Creston and Denisow Sonatas with my pianist. And they are great pieces, but in retrospect, I like playing with a pianist, but I love to come up with my own ensembles and experiment, do cross-over. My teacher was Arno Bornkamp and he played those sonatas many times per year with Ivo Janssen. And he was my example. So I wanted to do what he did. But there's so much more. Music is art. Is about creativity. Also as a performer.

2) Take composition classes at the conservatory.

As early as you can, learn to play with notes, make up your own, compose, improvise, even as a classical musician. You never know what is going to happen. My buddy Remy van Kesteren is a composer now, he became one in half a year and recorded a cd for Deutsche Grammaphone with his own music. Reall, you never know. And if you don't do anything with it, it at least gives you insight in the composing process.

I do think that classical musicians should start writing their own notes at least partly. We are influenced by Stravinsky and Bach, we see and hear their notes and know we can't do better. Sure, for most of us this is true. But Stravinsky is not you. We've heard what Bach is about, and it's great, but I would love to hear your contemporary comment on it for example.

I found Spotify, despite the obvious criticism of the medium, to be a great tool to find out what I like to listen to.

3) Don't go with the obvious flow.

A conservatory is called that because it wants to conserve music. So what we learn (and what we should learn!) is the stuff people before us did. Like Creston and Denisov. Learn that stuff and in the mean time think about what you want to do. In the last year of your bachelor I think you can have a basic idea of how you want to spend the coming couple of years. Stick with it, and on the other hand, give yourself time to adapt to new developments:

4) Allow yourself to change.

When students come to the conservatory to inquire about the study., they often say (influenced by their parents) that they might study something more 'useful' first and that after that they can always still study music. I would say it's much more logical to do it the other way around.

Motoric development is very important for conservatory and it's just much more flexible when your around 20.

My point is, after conservatory you do not have to stick with it (despite what I wrote earlier). We all develop. In those four years of study you might find out that you have talents in other areas. Meanwhile you did a study which develops the brain and body in a certain way. You learn to be the ultimate multi-tasker, you have spend numerous hours by yourself and with your instrument in a lonely studio, studying and learning about your music and yourself. It's a form of therapy. Those traits always come in handy at some point in your life.

Also within the music area: you can learn about music theatre and decide you want to pursue that. (See number 5) or maybe you wanted to be a soloist and find out that you are really more of a chamber musician.

But in the end it is very important you finish what you were doing. If possible, finish that bachelor study, study the basics, scales, some traditional pieces, different styles, etcetera. It's never for nothing.

5) Be a sponge.

Absorp as much as you can, not only music, but also fine arts, literature, concerts by others, interact with other people, philosophize, etcetera. Because your music has to be about something. In the end we are story tellers. We need a story to tell, experiences in our life.

This is very important: absorp as much as you can and, especially I the beginning of your studies, do not try to form an opinion just yet. Just listen to what's out there and let your taste develop by itself, without your head telling you what to do and feel.

But you also need to find out what's out there. You don't want to rely on releases by the biggest labels and concerts in the largest concert halls to know what's going on in the music world. There's so much more. There are underground concert halls, musicians who work with music theatre, chamber music in so many forms, ... Find out about initiatives like Splendor (splendoramsterdam.com), zaal 100, OT301, about musicians who go their own way, like Remy van Kesteren, Raaf Hekkema, Ralph van Raat, ...

(Picture by Co Broerse)

Open dag Fontys Conservatorium, kom langs voor een gratis les!

Kom voor een gratis les van mij en Andreas van Zoelen naar het conservatorium van Tilburg tussen 12:30-14:30! Voor meer info, locatie, en dergelijke: https://www.facebook.com/events/172297163129148/

Ik en mijn collega Andreas van Zoelen zullen op 24 januari open lessen geven. Ikzelf ben er van 12:30-14:30. Zorg dat je je instrument meeneemt en een stuk of étude die je goed kent. Dan gaan we samen eens kijken hoe de zaken er voor staan.

En natuurlijk geef ik ook advies over de studie zelf, en over de studiekeuze. Ikzelf heb veel moeite gehad met alle keuzes die op me af kwamen toen ik voor mijn studiekeuze stond. Uiteindelijk heb ik de juiste keuze gemaakt en heb voor het conservatorium, klassiek saxofoon, gekozen.
Ik heb de hele wereld gezien, van het Concertgebouw tot Carnegie Hall. Ik speel met het Amstel Quartet (www.amstelquartet.nl), als solist, met Remy van Kesteren en Rembrandt Frerichs, om maar wat te noemen.

Dagblad Trouw noemde me een paar dagen geleden in deze context:
"We noemen Bram van Sambeek, Ties Mellema, Erik Bosgraaf, Izhar Elias, Lavinia Meijer, Klaartje van Veldhoven, Ralph van Raat, Rembrandt Frerichs, om in Nederland te blijven.Allemaal op zoek naar klassiek met een twist, naar een formule om jongeren naar die zogenaamd hermetische wereld van de klassieke muziek te lokken. "
Hier vind je wat video's van me:Als solist: https://www.youtube.com/watch?v=aNXBhmbGymYhttps://www.youtube.com/watch?v=2R1Ei8ozSyQMet Gustavo Dudamel: https://www.youtube.com/watch?v=On0zKhlyohYMet het Amstel Quartet: https://www.youtube.com/watch?v=BIHuhIB_Whwhttps://www.youtube.com/watch?v=LCI4ebJRyacMet The Four Baritones (4 baritonsaxofoons!): https://www.youtube.com/watch?v=rmGN7KnAvho
Als jij nog niet weet wat je wilt, kom eens langs om met me te praten.
Over mijn manier van lesgeven:
-Een van de belangrijkste dingen die ik je wil meegeven is zelfwerkzaamheid en zelfstandigheid in het algemeen. Ik wil datje na je studie op eigen voeten kan staan en sterk genoeg in je schoenen staat om een eigen artistieke en praktische lijn te bepalen. Het liefst begint die lijn al tijdens je conservatoriumtijd.
-In de meeste gevallen is het verstandig ervoor te kiezen de vooropleiding in te gaan. Dan heb je een jaar extra. Zelfs al zou je klaar zijn voor het eerste jaar. Mocht dit om bijvoorbeeld financiële redenen moeilijk mogelijk zijn, dan zouden we het kunnen hebben over een eventueel extra jaar aan het einde van je studie.
-Muziek maken is een ambacht. En daarvoor hebt je techniek nodig. De eerste één tot twee jaar zul je heel veel bezig zijn met techniek. Denk hierbij aan toonladders, études (Klosé, Berbiguier, Terschack, Ferling, etc.). Natuurlijk studeer je hier ook voordrachtstukken bij om de techniek in de praktijk te brengen.
-Het verschil met de muziekschool is dat de motivatie nu vooral vanuit jezelf moet komen. Ik ben je coach. Ik vertel je wat er beter kan en wat er goed gaat. Muziek kan altijd beter, en we zullen ons uiterste best gaan doen om er het maximale uit te krijgen.
-In de tweede helft van je studie gaan we ons meer en meer focussen om al iets van een eigen lijn en visie te vinden, naast het raffineren van je techniek.
-Aan het einde van je studie zal een eindconcert geven. Dit is altijd een groot feest. Je presenteert hier wat je hebt geleerd de afgelopen jaren. Het presenteren van een goede en zo probleemloos mogelijke techniek is belangrijk, maar je moet ook laten zien waar je je de komende jaren mee gaat bezig houden in artistiek opzicht.

Masterclass Lutz Koppetsch Fontys Conservatorium, Tilburg

Op maandag 15 en dinsdag 16 februari 2016 zal de Duitse saxofonist Lutz Koppetsch een masterclass geven aan het Fontys Conservatorium in Tilburg. Mocht je aanwezig willen zijn dan kan dit. Neem dan contact op met Nicole Groenendijk https://www.facebook.com/GCNicole?fref=ts

Lutz Koppetsch:

https://www.facebook.com/Lutz-Koppetsch-306865665991713/

en

http://www.lutzkoppetsch.de/en/biography

Masterclasses bij Ernst, Delangle en Bornkamp

Lutz Koppetsch uit Krefeld (D) speelt sinds zijn negende saxofoon. Tijdens zijn laatste schooljaren begint Lutz Koppetsch zich ook los van zijn ensemblespel voor muziek te engageren: hij woont masterclasses bij bekende saxofoondocenten zoals Johannes Ernst, Claude Delangle en Arno Bornkamp bij. Onder leiding van deze laatste vat hij weldra zijn studie aan het Conservatorium van Amsterdam aan.

Docent met 26 jaar

Na verdere wedstrijdsuccessen, o.m. bij de Deutscher Musikwettbewerb te Berlijn en de internationale muziekwedstrijd van de ARD te München, en zijn studie aan de conservatoria te Parijs en Versailles wordt Lutz Koppetsch in 2001 als amper 26-jarige benoemd tot docent aan het Conservatorium Würzburg. Sinds 2008 is hij er erehoogleraar voor klassieke saxofoon, terwijl hij in Keulen woont.

Echo Klassik 2005

Daar was hij tot in 2009 lid van het Alliage Quintett. Bejubelde concertavonden in heel Duitsland leverden uiteindelijk de ECHO Klassik 2005 voor de CD “Una voce poco fa” en een onvergetelijk optreden tijdens de ZDF Echo Klassik Gala 2006 op. In 2006 en 2008 werden, samen met Lutz, bijkomende CDs voor MDG en SONY Classical opgenomen.

Docent in Würzburg

Naast zijn activiteit als docent treedt Lutz Koppetsch vaak als gastmuzikant met o.m. het Ensemble Modern, het WDR Sinfonieorchester, de Essener Philharmoniker, maar ook als kamermusicus met bv. de pianist Markus Bellheim of Alexander Schimpf, het Signum strijkkwartet en het blaaskwintet Ensemble DIX op.

Far Away – Lutz Koppetsch & La piccola banda

Met zijn ensemble La piccola banda bewandelt Lutz Koppetsch een eerder exotisch pad. De op het eerste zicht vreemde bezetting van viool, altviool, cello, contrabas, harp en accordeon is echter perfect voor de raffinesse van de kamermuziek op het volume van een orkest waarmee hij zijn prachtige saxofoontoon met zijn gevarieerde klankkleuren en karakters kan botvieren.

Lutz Koppetsch & La piccola banda gaan steevast in de richting van de oorspronkelijk bedoelde symfonische toepassingsmogelijkheden van het in 1840 door Adolphe Sax uitgevonden instrument, maar bewandelen tegelijk nieuwe, nagenoeg onbekende paden met betrekking tot de combinatie van saxofoon met kamermuziek.

De instrumentisten van La piccola banda spelen stuk voor stuk in Duitse symfonieorkesten en/of kamermuziekensembles en zijn actief als docenten.